Celem leczenia kompresyjnego pończochami uciskowymi jest „wzmocnienie” żył, obniżenie ciśnienia żylnego, unormowanie czynności ścian naczyń i poprawa wymiany materii w tkankach.
Pończochy uciskowe zwężają średnicę żył w nogach. Układ zastawek żylnych działa ponownie dzięki wsparciu pończoch uciskowych – krew nie gromadzi się już w nogach. Rozstępy, pajączki i żylaki są w taki sposób zmniejszane lub możliwe uniknięcie. Wyznaczony medyczny przebieg ucisku (zmniejszający się od stopy do uda ucisk) przyspiesza prąd zwrotny krwi żylnej do serca. Dzięki temu, mniejsze jest również ryzyko powstania skrzepów krwi i zatorów. Poprawiona przemiana materii dodatkowo przeciwdziała tworzeniu się otwartego owrzodzenia nóg, a dzięki uciskowi z zewnątrz wydostaje się mniej płynu tkankowego. Tym samym pończocha przeciwdziała również tworzeniu się obrzęków.
Występują cztery klasy kompresji, które stosuje się w zależności od stopnia nasilenia choroby. Różnią się one między sobą zasadniczo wytrzymałością materiału, czyli uciskiem wywieranym na żyły. Tylko lekarz może podjąć decyzję, jaka klasa kompresji jest potrzebna w Państwa przypadku.
Nie wolno nigdy nosić pończoch uciskowym z własnej inicjatywy, bez porozumienia z lekarzem, ponieważ terapia kompresyjna ma także przeciwwskazania. Są to: zaawansowana niedrożność tętnic, ciężkie zaburzenia czynności serca, sączące choroby skóry, ciężkie zaburzenia czynności nerwów w rękach i nogach. Również w przypadku pierwotnego przewlekłego zapalenia wielostawowego lekarz powinien zdecydować o możliwym leczeniu.
Typowe pytania i odpowiedzi dotyczące leczenia kompresyjnego można znaleźć tutaj.
Klasa kompresji I
Lekka kompresja w celu uzyskania lekkiego ucisku przy kostce. Nadaje się do stosowania w przypadku zmęczonych, ciężkich nóg, łagodnych żylaków lub powstających żylaków i lekkich obrzęków. Zalecana do profilaktyki żylaków na przykład w czasie ciąży lub w przypadku pracy siedzącej i stojącej.
Klasa kompresji II
Średnia kompresja w celu uzyskania średniego ucisku przy kostce. Stosowana np. w przypadku rozwiniętych żylaków, często opuchniętych nóg, obrzęków po zakrzepicy (niedrożności żył), zagojonych małych owrzodzeniach, w przypadku większych stanów zapalnych w czasie ciąży, po skleroterapii lub operacjach, po zapaleniach żył powierzchownych.
Klasa kompresji III
Silna kompresja w przypadku przewlekłej niewydolności żylnej, po zakrzepicy (niedrożności żył), w przypadku zmian skórnych i po zagojeniu owrzodzenia podudzi.
Klasa kompresji IV
Do stosowania w poważniejszych obrazach klinicznych chorób niż w przypadku klasy III oraz w obrzękach limfatycznych i tłuszczowych. (W obrzękach limfatycznych stosowane są przede wszystkim pończochy ze szwem płaskim, z widocznym szwem.)

Żyły
Terapia kompresyjna
